Dag 1 De heenreis - deel 1

De wekker stond op 5:30, maar 10 minuten eerder was ik al wakker. En niet snel na mij werd Yvonne al wakker; de wekker hadden we dus eigenlijk niet nodig. Yvonne gaat snel de douche in, om daarna de honden nog uit te laten; daarna ga ik de douche in en stop de laatste dingen in koffers en trolleys. De mannen kregen we makkelijk hun bed uit, itt normaal; zullen ook graag op vakantie willen !

 

Na afscheid genomen te hebben van de honden en katten, gaan we net iets na 6:05 op weg naar Joey. En net iets voor 6:15 zijn we dus op weg. Volgens internet geen files onderweg, dus we gaan niet via Bergen Op Zoom rijden. We kunnen de eerste 90km prima doorrijden, totdat we een stukje in België zijn; het wordt vrij druk. We verliezen hier niet al te veel tijd, maar het blijft aanmodderen voornamelijk door de wegversmalling net voor Antwerpen. Met uiteindelijk ongeveer 20min verlies, en verwachte aankomsttijd van 8uur bij Brussel, gaan we de ring van Antwerpen op.

 

De ring rijdt redelijk door, met hier en daar een klein beetje vertraging, maar vanaf hier is het nog maar 35km. Maar als ik weer de files even check, blijkt er voor Brussel toch wel een flinke file te staan. Zelfs voor Mechelen staan we al veel stil en de verwachte aankomsttijd loopt flink op; zelfs tot 8:40 en dan moet de ‘echte’ file nog komen. We besluiten er net na Mechelen af te gaan en binnendoor te rijden, wat geen verkeerde keus blijkt. We kunnen prime doorrijden, alleen een paar stoplichten als we 2 dorpjes doorrijden, maar voor de rest gaat dit prima. De verwachte aankomsttijd blijft op 8:50 en uiteindelijk rijden we, toch wel een beetje opgelucht, om precies 8:50 het terrein op.

 

We laden de spullen uit, bedanken Joey en zwaaien hem uit en net iets voor 9:00 staan we bij de incheckbalie. Het is helemaal niet druk (meer) hier, en we mogen na de controle-vragen gelijk inchecken. De golftassen blijken gelukkig ook geen probleem. Wel krijgen we de vraag hoe oud de kinderen zijn; nou, net zoals ik gistermorgen aangaf (na hier specifiek naar gevraagd te zijn), beide 14 jaar. Maar dan mogen ze niet bij de nooduitgang !! Dit meen je toch niet he, dit is gisteren door een medewerker van Delta op deze manier geboekt !! Yvonne wordt vrij pissig, en ik blijf rustig, maar geef toch wel aan dat dit echt onacceptabel is.

 

Er komt een manager bij, die aangeeft dat het toch echt 15 jaar is, al zo lang hij bij Delta werkt. Ja, daar hebben wij wat aan. Hij gaat achter het scherm zitten, tikt wat in en zegt dat hij voor ons op rij 21 exit-row stoelen heeft, en voor de kinderen op rij 15, helemaal voorin. Nou ja, prima dan maar. Als ze maar niet ver achterin zitten en niet naast elkaar. Nee, dit was relatief dichtbij en geen probleem. Daarna kunnen we bij een andere collega inchecken. Die regelt alles verder; vraagt nog wel hoe oud de kinderen zijn (waarop wij vrij vinnig reageren dat dit net allemaal geregeld is door zijn baas; we dachten weer in een discussie terecht te komen). Maar uiteindelijk is alles snel geregeld.

 

We kunnen snel door de douane en daarna door naar de controle. Hier staat een aardige rij, maar er zijn veel apparaten open, dus ook dit gaat redelijk snel. Alleen Yvonne haar schoenen (!) krijgen nog een speciale behandeling/controle (ik heb medelijden met de controleurs ….) maar daarna kunnen we verder. We hebben gate B4, bijna direct achter de controle. Met nog ongeveer een uur te gaan voordat we vertrekken, gaan we de lounge maar niet in … Als we net een beetje rond staan te kijken, hoor we Marjolein ineens, die in de rij staat voor wat drinken. Die vroegen zich al af waar we bleven ;-) ! Al hadden ze onze twitters wel gelezen. Maar we zijn er nu.

 

We kopen even een broodje; normaal nemen we iets te eten in de lounge natuurlijk. We kletsen even bij met Geert-Jan en de kids. En daarna gaan we richting de gate, die inderdaad dichtbij is. Er staat een flinke rij, wat blijkt te komen doordat toch nog mensen een volledige body-check krijgen, inclusief de handbagage. Bij ons zijn dat Matthew en Yvonne, maar dat gaat vrij snel. Er wordt wel even raar gekeken naar de lading diabetes-spullen, maar na een korte toelichting is dat snel geregeld. We zitten uiteindelijk als een van de eersten in het vliegtuig, omdat wij gelijk mogen boarden. De Somertjes moeten achteraan de rij in en krijgen uiteindelijk allemaal een volledige body-check. Zij stappen zo ongeveer als laatste het vliegtuig in, terwijl wij al ruim een half uurtje zitten.

 

 

De plekken zijn prima; heel veel beenruimte voor ons, wat natuurlijk wel lekker is. De mannen zitten ook prima, een paar rijen voor ons. Die vermaken zich samen wel, dat komt helemaal goed. En twee rijen achter ons zitten de Somertjes. Yvonne gaat al snel slapen, terwijl ik lekker lees, de laptop nog opensla en zo nu en dan naar achter loop om wat te kletsen. Het toestel is een oude 767, dus geen eigen schermpjes. Voor ons geen probleem, wij gebruiken dat toch niet echt.

 

 

De vlucht is toch wel lang; we wisselen nog even zodat ik met GJ kan kletsen, en Yvonne met Marjolein. Ik slaap zelfs ook nog even een uurtje, was toch wel vroeg vanmorgen. Maar uiteindelijk net iets voor 14:00 landen we, ruim een half uur vroeger dan gepland. Ik snel vooruit naar de immigratie, maar daar blijkt gewoon NIEMAND te staan. Normaal ga ik alvast in de rij staan … Dus gelijk aan de beurt, en datzelfde geldt voor de Somertjes. Dus gelijk door naar de koffers, en onze koffers komen als eerste van de band af. We nemen dus even (kort) afscheid, en gaan naar de andere kant van de hal, waar de golftassen komen. Zou het snel gaan ….

 

Maar als we daar een paar minuten staan, komen ze er al aan. Wat een topservice zeg. We brengen onze koffers naar de afgifte-punten en gaan door de controle voor onze volgende vlucht. Daar wachten we weer op de Somertjes. Alleen daar gaat het niet helemaal goed, ze hebben lekker flesjes water bij zich, maar hadden niet op deze controle gerekend. Maar na wat extra controles, mogen ze er toch door. We nemen de metro naar de B-terminal en als we met de roltrap omhoog komen, komen we in de foodcourt uit. Laten we nou net honger hebben …

 

 

We zien een TGI in de verte, maar het is 15uur en om 16uur gaat onze volgende vlucht. Dat gaan we niet halen, dus het worden chicken strips en hamburgers bij de Checkers. Smaakt ook weer prima, en we vinden het weer heerlijk hier in de US te zijn ! Rond 15:30 gaan we naar gate B23, vlakbij de foodcourt. Alleen het boarden begint pas iets voor 16uur, dus dat zal wel vertraging worden. Wij kunnen weer als een van de eersten naar binnen en dus onze bagage makkelijk kwijt. Als na een tijdje de Somertjes binnenkomen, die vlak achter ons zitten, had GJ gezien dat er wifi aan boord is. Dat had ik helemaal gemist !!! En mijn laptop is bijna leeg ….

 

We vertrekken met ruim 40min vertraging, en in de lucht gelijk de laptop aan en … ja hoor ! Voor $ 9.95 online, dus al mijn email wordt verstuurd en ik laad snel dit eerste deel van de weblog in, voordat mijn laptop uit valt ! Echt top dit !!!