Dag 9 De terugreis … - deel 1

Heerlijk geslapen in dit hotel, de bedden en kussens zijn echt geweldig hier. Om 7uur ben ik weer wakker; een mooie tijd wat mij betreft. Ik spiek even door de gordijnen en het ziet er alweer prachtig uit; strakblauw en de zon al aan de hemel. Ik ga even lekker online, lees wat weblogs en check hoe het met de vluchten staat. Alles staat ontime, dus dat lijkt goed te gaan. Al willen we best nog een nachtje in New York blijven …. Om 8:10 springt er een speaker aan en horen we hard over deze speaker dat het brandalarm vals was en sorry voor de ‘inconveniences’ ! Yvonne en de mannen zitten gelijk rechtop in bed, wat een herrie. Maar een brandalarm ? Wij hebben niets gemerkt hoor.

 

 

Yvonne komt rustig tot leven, en de mannen ook maar pakken de Nintendo DS erbij. Ik spring onder de douche, en daarna Yvonne; we gaan lekker ontbijtje halen. Ik zag op google maps dat er alleen maar shops om de hoek van het hotel zitten, waaronder de Winn Dixie. Dus dat moet goedkomen. Om 8:45 laten we valet onze auto voorrijden en zijn Yvonne en ik op pad.

 

 

We rijden de brug over en zien gelijk de Wallmart, Coldstone, Panera Bread, Starbucks, Quiznos Sub en … de Winn Dixie ! Daar hebben ze weer net verse Cuban bread gebakken, dus we kopen 16 broodjes deze keer en daarnaast nog wat vers gesneden rosbief. Dat wordt een prima ontbijtje. Als we terug naar de auto lopen, zien we aan de overkant de Publix ! Die hadden we gemist, maar dit is ook helemaal prima. Om 9:15 zijn we weer terug op de kamer, en maakt Yvonne op het balkon het overheerlijke ontbijtje. Alle broodjes gaan op ! Daarnaast geven we alvast een kado voor moederdag, omdat het vrij breekbaar is en Yvonne alles altijd inpakt … Kleine Mickey USA kerstballen ! Ze is helemaal blij ermee !

 

 

 

Rond 10uur trekken de mannen hun zwembroeken aan en gaan we naar het strand. Het Hollywood Beach hotel ligt niet aan het strand, dus we moeten de straat oversteken en dus een klein stukje lopen. Yvonne staat op het balkon ons na te kijken; zij gaat de koffers en spullen weer helemaal klaarmaken. Het is alweer goed warm en de zon straalt ons tegemoet. Het is op het strand ook al flink druk overigens. De mannen gaan gelijk de zee in, en de temperatuur van de zee is echt prima; voel ik met mijn voeten dan !

 

 

 

 

 

 

Na een uurtje in het water liggen, zwemmen, spelen, vinden we het genoeg. Ik zit langs de kant en houdt alles een beetje in de gaten (en soms dwaal ik wat af; wat loopt hier allemaal voor moois voorbij ….). Maar het begint toch wel erg warm te worden zo uit de zon. Rond 11uur lopen we weer terug richting het hotel en ik print in de lobby alvast de boardingpassen uit. Yvonne is al helemaal klaar met pakken en zit achter de laptop hard te lachen om Jeff Dunham, samen met de mannen. Ik krijg meerdere verhalen te horen (en inderdaad, ERG grappig). We kunnen vervolgens wel wat anders gaan verzinnen, maar we besluiten maar de lange broeken aan te doen en richting vliegveld te gaan … Die hadden we niet gemist; toch heerlijk elke dag in korte broek !

 

 

Dus een uurtje eerder dan ‘gepland’, zo rond 11:30, laten we de auto weer voorrijden en spullen inladen en we zijn op weg. We twijfelen nog even, zullen we nog even de Walmart ingaan ? Nou, we zijn in lange broeken, hebben de auto volgeladen, we gaan maar gewoon naar het vliegveld. We doen er ongeveer een half uurtje over, verbazen ons weer over de drukte op een 6-baans snelweg, maar kunnen gewoon in 1 keer doorrijden, zodat we rond 12:15 bij het vliegveld zijn. Zoals altijd laden we de spullen uit, en rijd ik in mijn eentje naar Alamo; ook dit gaat razendsnel, ben er vlot, voordat ik stilsta is de code al gescand en binnen een minuut heb ik het bonnetje met 0 euro erop. De bus komt net aanrijden en zo ben ik rond 12:30 alweer bij Yvonne en de kids.

 

 

Inchecken hadden we al gedaan, dus we kunnen gelijk de koffers inchecken en bij de controle staat werkelijk niemand en onze diabetes-spullen en flesjes komen zonder probleem door de controle. Blijf dat toch bijzonder vinden (maar zeg ik elke reis weer volgens mij …). Omdat we pas 14:45 vliegen, zijn we veel te vroeg en nemen eerst een lunch; Robin en ik een pepperoni pizza bij de Pizzahut Express, Yvonne en Matthew een broodje bij de Quiznos ernaast. Smaakt ons allemaal weer heerlijk !

 

 

Het is inmiddels 13:15 en we hebben nog 1,5uur voordat we gaan vliegen, dus we gaan nog even richting de lounge. Het lijkt mij een nieuwe stijl lounge, want zo het ik de Delta lounges nog nooit gezien, maar kan gewoon Miami enkel zijn natuurlijk. Prachtige mooie leren relax-stoelen, heel makkelijk opgezet. En ook niet zo groot en onpersoonlijk ! Hier zitten we ongeveer 45min en rond 14:10 lopen we weer richting de gate, waar we ongeveer gelijk kunnen boarden. Het wordt weer een volle vlucht, en terwijl ik sta te wachten, komt iemand me ineens een hand geven, die me via het Florida forum heeft herkend. Altijd leuk !

 

 

 

We hebben echt prima plekken, net achter de Business Class, met onwaarschijnlijk veel beenruimte. Ik kan met haast niet voorstellen dat het hele vliegtuig zo is, maar misschien wel. Is zeker net zoveel als Economy Plus bij United, dus toch wel lekker. Ik zie ook gelijk dat we WiFi aan boord van het vliegtuig hebben; dus dat vind ik ook wel weer leuk !

 

 

We zouden om 14:45 vertrekken, maar we blijken niet de enige te zijn die vanaf Miami Airport wil vertrekken … Dus pas om 15:20 gaan we de lucht in. We hebben maar 1uur en 5minuten overstaptijd, dus hoop dat we wat tijd onderweg inhalen (anders wordt het een extra dagje New York). Ik vraag het net aan de steward, en die verwacht 20min te vroeg aan te komen. En 5min erna geeft de piloot ook aan dat we naar verwachting 15min voor geplande aankomsttijd zullen landen. Prima dus ! Ik zit lekker online (weblog ook bijwerken gelijk, maar ook een beetje de fora en andere weblogs af), de mannen achter de DS en Yvonne ligt lekker te slapen. En dus een korte vlucht, helemaal prima.